Wilcze córki Tom 1 Antonina - Katarzyna Ryrych

WILCZE CÓRKI TOM 1 ANTONINA W sercu wsi, gdzie kurz unosi się po miesiącach suszy, a dawny staw rybny odsłania swoje tajemnice, rozgrywa się poruszająca historia. Do rodzinnego majątku powraca Rafał Wilczyński z matką, zahartowaną na Sybirze kobietą, która wierzy, że celem życia jest samo życie. Ich powrót wstrząsa zastygłą codziennością, dając początek niezwykłym wydarzeniom, które odmienią losy wielu. Pani dziedziczka Wilczyńska, świadoma trudnych realiów wiejskiego życia, postanawia wziąć pod swoje skrzydła pięć wiejskich dziewczynek. Uczy je czytać, pisać, a także wprowadza w świat książek, butów i mydła, otwierając przed nimi zupełnie nowe perspektywy. To gest, który ma moc zmieniania życia i dawania nadziei w świecie pełnym ograniczeń. Antośka, czternaste dziecko Romaniuków, biegnie boso przez świat, który wydaje się jej z góry rozpisany. Kiedy po raz pierwszy postawi litery własnego imienia, zrozumie, że od tego zaczyna się wielka zmiana. Antośka, teraz już Tonia czy też Antonina, pokona długą drogę z ubogiej chłopskiej chaty na Kresach do luksusowej willi w Prowansji. Jej historia to świadectwo siły ducha i determinacji w dążeniu do wolności i samorealizacji. To poruszająca, osadzona w wiejskich realiach opowieść o głodzie i godności, o pracy, nauce i przesądach, o sile kobiet, które dźwigają na swych barkach życie rodziny, gdy mężczyźni śnią o bohaterstwie. Czuła, a zarazem niepozostawiająca złudzeń historia o powolnym dojrzewaniu do wolności, tej osobistej i tej narodowej, oraz o cenie, jaką płaci się za to, by z brudu, milczenia i strachu wydobyć własny głos. Autorka, Katarzyna Ryrych, z niezwykłą wrażliwością kreśli portrety postaci, które zmagają się z trudnościami, ale nigdy nie tracą nadziei. Siedemnastoletni Rafał Wilczyński zostaje uznany za buntownika i zesłany na Sybir. Śladem konwoju wiozącego zesłańców podąża jego matka, Maria, która wcześniej w tajemniczych okolicznościach straciła męża. Na Syberii Maria odnajduje siebie. Nie kobietę, nie matkę, ale osobę zdającą sobie sprawę z własnej wartości. Ta nowa Maria podejmuje współpracę z rosyjskim naukowcem, biologiem badającym roślinność tajgi, co pozwala jej przetrwać i rozwijać się w ekstremalnych warunkach. Po powrocie do rodzinnego majątku dziedziczka Wilczyńska zaczyna dostrzegać warunki, w jakich żyją i dorastają wiejskie dziewczęta, traktowane bardziej jak użyteczne zwierzęta gospodarskie niż istoty ludzkie. Pochyla się nad losem pięciu z nich i zabiera je do dworu, gdzie uczy je czytać, pisać, liczyć, a także szyć, szydełkować i robić na drutach. Te ostatnie umiejętności uczyniły pobyt Marii na Syberii lżejszym i pozwoliły jej przetrwać, a teraz stają się narzędziem do emancypacji jej podopiecznych. Mówi o swoich podopiecznych "córki", a gdy nadejdzie czas, wypuszcza je w świat, dając im szansę na lepsze życie. "Wilcze córki" to czteroczęściowa opowieść, której każdy tom poświęcony jest jednej z wychowanek Marii Wilczyńskiej i ich dalszym losom, ukazując ich drogę do samodzielności i spełnienia. Książka wydana przez Prószyński i S-ka w 2026 roku, w oprawie broszurowej, liczy 248 stron i ma format 134x210 mm. CARUNO-2026-07-09-00:05:05