Tomik poezji Motyle Wiktoria Kałamarska 98 stron
[✓] dostępny — gotowy do wysyłki
TOMIK POEZJI MOTYLE WIKTORIA KAŁAMARSKA Odkryj subtelny świat poezji Wiktorii Kałamarskiej w tomiku "Motyle". To zbiór wierszy, które niczym barwne motyle, roztrzepotały się na stronach, kusząc różnorodnością tematów. Autorka, znana z tworzenia i wykonywania piosenek poetyckich, prezentuje w tym tomiku dojrzalsze spojrzenie na świat i emocje. • Wnikliwe pytania o sens życia i przemijania. • Niezwykła wrażliwość ukryta w głębi duszy poetki. • Ukojenie w miłości i bliskości ukochanego. • Jedność z naturą i pragnienie bycia jej częścią. • Motywy buntu i negacji, przełamywane nadzieją na wiosnę. • Inspiracja muzyką i otaczającym światem. • Dojrzałe spojrzenie na emocje i relacje międzyludzkie. W tomiku "Motyle" podmiot liryczny zadaje sobie odwieczne pytania o cel życiowego pędu i sens przemijania. Autorka ukazuje niezwykłą wrażliwość, chowając się w głąb siebie i ujawniając swoje najskrytsze emocje. Ratunek odnajduje w miłości, która daje jej siłę i ukojenie. Wiersze te to podróż w głąb duszy, pełna refleksji i poszukiwań. Wiktoria Kałamarska w swoich wierszach wyrywa się na zew przyrody, pragnąc być ptakiem, motylem, pyłem. Jej dusza jednoczy się z lasem, odnajdując w nim spokój i harmonię. W jej twórczości pojawiają się również motywy buntu i negacji, które jednak zostają przezwyciężone przez nadzieję na lepsze jutro. Lekarstwem na mroczne nastroje jest ukochany, którego obecność przynosi ukojenie i radość. Tomik "Motyle" to zbiór wierszy, które poruszają ważne tematy i skłaniają do refleksji. Autorka ukazuje w nich swoje dojrzałe spojrzenie na świat i emocje, dzieląc się z czytelnikami swoimi najskrytszymi myślami i uczuciami. To lektura dla osób wrażliwych, poszukujących w poezji ukojenia i inspiracji. Wydawnictwo Liberum Verbum prezentuje ten tomik w starannej oprawie broszurowej, dbając o każdy detal. Alicja Lipniarska-Kobel tak pisze o tomiku: "Motyle" to tomik dużo już dojrzalszej poetki. W swoich utworach chowa się ona w głąb siebie, ujawniając niezwykłą wrażliwość (przed światem skryć się w "ja"). W czym upatruje ratunku? Tylko w miłości (Chcę już ciebie mieć / w zasięgu mych rąk), (bo jesteś i trzymasz mnie / więzami miłości). Podmiot liryczny wyrywa się na zew przyrody, chce być ptakiem, motylem, pyłem. Jego dusza jednoczy się z lasem (Scaliliśmy powietrza / wypełniające nasze płuca). Dochodzą do głosu też motywy buntu i negacji (Niech cień na mnie spadnie / lepiej się poczuję). CARUNO-2025-12-06-16:23:22
Może Cię zainteresować
Recenzje
Brak opinii. Bądź pierwszy!




