Nauka chodzenia T.1 Teksty programowe późnej awangardy

NAUKA CHODZENIA TOM 1 TEKSTY PROGRAMOWE PÓŹNEJ AWANGARDY Odkryj fascynujący świat polskiej neoawangardy literackiej lat 60. i 70. XX wieku! Ta monumentalna monografia otwiera przed czytelnikiem nieznaną przestrzeń badawczą, przywracając pamięć o twórcach, którzy w znaczący sposób ukształtowali oblicze nowoczesnej i ponowoczesnej liryki polskiej. Książka jest niezwykle potrzebna i uświadamia, jak wiele zostało jeszcze do odkrycia w obszarze awangardowej twórczości poetyckiej tego przełomowego okresu. Głównymi bohaterami publikacji są wybitni artyści słowa: Adam Ważyk, Tadeusz Rożewicz, Witold Wirpsza, Tymoteusz Karpowicz, Krystyna Miłobędzka oraz Stanisław Dróżdż. Każdy z nich wniósł niepowtarzalny wkład w rozwój polskiej poezji, tworząc fundamenty dla kolejnych pokoleń literatów. Tytułowa "nauka chodzenia" rozumiana jest metaforycznie jako symboliczne odkrywanie nowych dróg w literaturze, zanim jeszcze wytyczono dla nich utarte szlaki. • Kompleksowa analiza sześciu kluczowych postaci polskiej neoawangardy literackiej • Nowatorskie podejście badawcze oparte na kategoriach takich jak miasto, biografia, ciało i powszedniość • 354 strony erudycyjnych rozważań i pogłębionych studiów • Recenzje uznanых profesorów: Joanny Grądziel-Wójcik oraz Adama Dziadka • WydanieWydawnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego - gwarancja najwyższej jakości naukowej • Format 238x166 mm - wygodny do czytania i przechowywania • Oprawa broszurowa - klasyczne wydanie akademickie • ISBN 9788323344605 - pełna walidacja bibliograficzna Autorzy - Wojciech Browarny, Paweł Mackiewicz i Joanna Orska - zabierają czytelnika w intelektualną podróż przez złożony krajobraz polskiej kultury literackiej PRL-u. Neoawangarda środkowego okresu polskiej rzeczywistości nie miała tak wyrazistego przeciwnika jak awangarda początku stulecia, jednak porzuciła rewolucyjne założenia modernizacji na rzecz codziennego doświadczenia umasowionej nowoczesności. Na co dzień stykała się z doświadczeniem życia w przestrzeni miejskiej, odnosząc się do jej właściwości i symboli. Ta nadzwyczaj interesująca praca staje się jednym z ważniejszych opracowań na temat polskiej poezji neoawangardowej. To publikacja, do której będzie musiał sięgnąć każdy badacz i entuzjasta literatury, kto zechce zgłębiać problematykę późnej awangardy w kontekście europejskim i światowym. Książka łączy w sobie rygor naukowy z pasją narratorską, tworząc dzieło, które captusuje od pierwszych stron i prowadzi czytelnika przez meandry literackiej rewolucji lat 60. i 70. Czy literacka neoawangarda istnieje? Czy jest możliwe mówienie o neoawangardzie w literaturze, skoro pojęcie to jest związane z interdyscyplinarnością i odrzuceniem zinstytucjonalizowanej formy sztuki? Odpowiedzi na te fundamentalne pytania znajdziesz w tej przełomowej monografii, która redefiniuje nasze rozumienie powojennej poezji polskiej. Fragment recenzji prof. dr hab. Joanny Grądziel-Wójcik podkreśla, że książka jest bardzo potrzebna i uświadamia, jak mało dotąd napisano na temat awangardowo zorientowanej twórczości poetyckiej lat 60. i 70. ubiegłego wieku, o której opowieść była dotychczas rozproszona lub wtłoczona między narracje o powracającej po socrealizmie linii Przybosia, poezji lingwistycznej drugiej połowy lat 50. czy rozpoczynającej swą działalność dekadę później Nowej Fali. Prof. dr hab. Adam Dziadek dodaje, że z całą pewnością stanie się ona jednym z ważniejszych opracowań na temat polskiej poezji neoawangardowej, publikacją, do której będzie musiał sięgnąć każdy, kto zechce w przyszłości zajmować się podobną problematyką. CARUNO-2026-08-11-23:38:42