Krwawy październik 1914 T.1 - Siergiej Nielipowicz

KRWAWY PAŹDZIERNIK 1914 T.1 - SIERGIEJ NIELIPOWICZ Zanurz się w pasjonującej analizie jednej z największych bitew I wojny światowej. Siergiej Nielipowicz, uznany historyk, odsłania kulisy operacji warszawsko-iwangorodzkiej, która zadecydowała o losach Europy Wschodniej. To nie tylko sucha relacja – to wciągająca opowieść o politycznych intrygach, militarnych błędach i heroicznych wysiłkach żołnierzy. Odkryj, jak walka o Warszawę wpłynęła na bieg historii. • Szczegółowa analiza operacji warszawsko-iwangorodzkiej 1914 roku • Unikalne spojrzenie na polityczne i strategiczne motywy obu stron konfliktu • Bogaty kontekst historyczny – od Galicji po Berlin • 330 stron w twardej oprawie, format 174x242 mm • Wydanie w języku polskim – oryginalne tłumaczenie z języka rosyjskiego • Idealna dla pasjonatów historii wojskowości i I wojny światowej • Wydawnictwo Napoleon V – gwarancja rzetelności merytorycznej Operacja warszawsko-iwangorodzka (zwana też warszawsko-dęblińską) była największym starciem armii Austro-Węgier, Niemiec i Rosji na wschodnim teatrze działań I wojny światowej w 1914 roku. Jej przeprowadzenie zmusiło obie strony do skoordynowania działań wielkich związków operacyjnych (frontów). W toku samej operacji centralne miejsce zajmowały raczej cele polityczne niż strategiczne: podobnie jak w przypadku natarcia niemieckich armii na Paryż w sierpniu 1914 r., tu głównym zadaniem 9. armii niemieckiej stało się opanowanie Warszawy. Biorąc pod uwagę nastawienie ludności Królestwa Polskiego, utrata kontroli nad tak dużym ośrodkiem polityczno-administracyjnym i kulturalnym Imperium Rosyjskiego równałaby się zapoczątkowaniu procesu rozkładu całej politycznej struktury państwa. Interesy polityczne w oczywisty sposób przeważały w tej sytuacji nad względami militarnymi. Z punktu widzenia dowództwa niemieckiego (tj. szefa sztabu Kwatery Głównej, generała piechoty von Falkenhayna oraz dowodzącego świeżo utworzoną 9. armią generała-pułkownika P. von Hindenburga), przemieszczenie wojsk na kierunek warszawski zostało wymuszone przede wszystkim natarczywymi monitami dowództwa austro-węgierskiego Frontu Północno-Wschodniego o wsparcie, niezbędne wskutek klęski w bitwie galicyjskiej. Bezpośrednio szturmować miasta z prawie milionową ludnością, bronionego przez system fortów i artylerię forteczną, Niemcy co prawda nie zamierzali, jednakże w toku operacji atakowano je, używając w tym celu do jednej trzeciej posiadanej piechoty i połowę kawalerii. Dowództwo rosyjskich armii Frontu Północno-Zachodniego (generał piechoty W. Ruzskij) również nie miało zamiaru bronić Warszawy: planowano ewakuować miasto i umocnić się na prawym brzegu Wisły, opierając się o twierdze Nowogieorgijewsk (Modlin) i Iwangorod (Dęblin). Jednak dowodzący armiami Frontu Południowo-Zachodniego generał artylerii N.I. Iwanow upierał się przy konieczności utrzymania Warszawy i wykorzystania jej jako przyczółka i bazy wypadowej do przeprawienia kilku armii na lewy brzeg Wisły i w dalszej kolejności natarcia na Berlin najkrótszą drogą przez Poznań (niem. Posen). Ciekawe, że dowództwo niemieckie nie zdecydowało się wykorzystać tej najkrótszej drogi na Warszawę, tracąc drogocenny czas. Wydanie: Strony: 330, Format: 174x242 mm. Rok wydania: 2015, oprawa: twarda. Wydawnictwo: Napoleon V. CARUNO-2026-07-08-22:33:06